Στην πολιτική κρινόμαστε πρωτίστως για τη διορατικότητά μας, ιδιαίτερα στα μεγάλα ζητήματα. Όταν χρόνια πριν την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, τεκμηριώναμε την ανάγκη για κοινή άμυνα και ασφάλεια της ΕΕ, αντιμετωπίζαμε αδιαφορία στην ΕΕ και χλευασμό στο εσωτερικό, από αριστερά επειδή θα μετατρέψουμε δήθεν την Ευρώπη «σε «ορμητήριο για πολέμους», κι από τα δεξιά γιατί άμυνα της Ευρώπης σημαίνει ΝΑΤΟ. Αδυνατούσαν να αντιληφθούν ότι σε περιβάλλον με αυταρχικά καθεστώτα και ισλαμοφασίστες στη γειτονιά της Μεσογείου και με τις ΗΠΑ να επαναπροσδιορίζουν τις προτεραιότητες τους, η ευρωπαϊκή άμυνα και ασφάλεια…
ΠερισσότεραΗ αμυντική βιομηχανία της ΕΕ και η Μεσόγειος
