Κατηγορία: Μαυρίδης

Στα χρόνια μέχρι το 1974, ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Σπύρος Παπαγεωργίου πολιτευόταν ως πρωτοστάτης της «Ενωτικής Παράταξης» και φανατικός αντιμακαριακός μέσα από πύρινα άρθρα του. Μετά την καταστροφή του 1974, περιέγραψε εύστοχα ως «χρήσιμους ηλίθιους της Ιστορίας», εκείνους -όπως τον εαυτό του-, που χρησιμοποιήθηκαν εν αγνοία τους από την Χούντα και ξένους συνωμότες στα σχέδια τους για την καταστροφή της Κύπρου. Μάλιστα, σε βιβλίο-απολογία του παραθέτει στοιχεία και τεκμήρια για τον βρώμικο ρόλο «οπλαρχηγών» της «ΕΟΚΑ Β’», μυημένων στα σχέδια κατά της Κύπρου με την Τουρκία καραδοκούσα να κατασπαράξει τον…

Περισσότερα

Για χρόνια τεκμηριώνουμε τη μεθοδική διείσδυση του «τουρκικού αφηγήματος» σε χώρους διαμόρφωσης πολιτικής εντός του Ελληνισμού. Το κυριότερο που πέρασε ήδη σε εγχώρια μερίδα –κέντρα ερευνών όπως το ΕΛΙΑΜΕΠ κι ακαδημαϊκούς κύκλους, μέχρι κομματικό και πολιτικό προσωπικό σε Υπουργεία κι αρμόδιες κρατικές αρχές-, συνοψίζεται σε ένα μόνιμο επιχείρημά τους τουρκικής έμπνευσης: «Με το διάλογο, αποφεύγουμε τον πόλεμο». Ένα «διάλογο» για … εδραίωση της μη άσκησης εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και ένα «πόλεμο» που η Τουρκία διοχέτευσε στο μυαλό τους επιτήδεια. Στην πραγματικότητα, η Τουρκία δεν θα δίσταζε ούτε λεπτό να επιτεθεί…

Περισσότερα

Τα εγκλήματα είναι εγκλήματα και δεν έχουν ασυλία βάσει εθνικότητας. Και οι εγκληματίες πρέπει να τιμωρούνται και τα εγκλήματα να εξαλείφονται. Δύο εγκλήματα στην σημερινή κατεχόμενη Κύπρο που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου  (ΔΠΔ) είναι ο παράνομος εποικισμός και ο σφετερισμός Ελληνοκυπριακών περιουσιών. Στο συγκεκριμένο Δικαστήριο, το κατηγορητήριο αφορά πρόσωπα και όχι κράτος. Επιπλέον,  η  δικαιοδοσία του Δικαστηρίου αποτελεί κορυφαία υποχρεωτική νομοθεσία στην ΕΕ. Για πολλά χρόνια τεκμηριώνω την ανάγκη για: α) εκστρατεία ενημέρωσης σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο για την απόφαση-σταθμό του Δικαστηρίου της ΕΕ (2009), που…

Περισσότερα

Καθώς τα χρόνια γίνονται δεκαετίες, ένα καθοριστικό ερώτημα παραμένει. Πώς πιέζεται η Τουρκία για να συμβιβαστεί στην Κύπρο και γενικότερα, πώς αντιμετωπίζουμε ως Ελληνισμός τον τουρκικό επεκτατισμό; Περιοριζόμαστε στις τελευταίες δεκαετίες, σε μια οδυνηρή διαπίστωση ως αφετηρία. Μετά την προδοσία της Χούντας η οποία συμφώνησε με τους Τούρκους το 1974, να ανατραπεί ο Πρόεδρος Μακάριος για να ακολουθήσει η τουρκική εισβολή και να επιτύχει η αποβίβαση του Αττίλα στην Κερύνεια, ξεκίνησε κι η αναβάθμιση των τουρκικών παράνομων διεκδικήσεων στο Αιγαίο. Κι όσοι στην Αθήνα νόμιζαν ότι εγκαταλείποντας την Κύπρο θα…

Περισσότερα

Τις γεωπολιτικές εξελίξεις στην Ανατ. Μεσόγειο γύρω από το 1974, οριοθετούσε ο «ψυχρός πόλεμος» ανάμεσα στις ΗΠΑ (ΝΑΤΟ) και την Σοβιετική Ένωση και για τις ΗΠΑ πρωταρχικός στόχος ήταν η σοβιετική απειλή. Αυτό επηρέαζε καθοριστικά το τρίγωνο Ελλάδα-Τουρκία-Κύπρος εφόσον Ελλάδα και Τουρκία ήταν μέλη του ΝΑΤΟ-ΗΠΑ. Λόγω γεωγραφικής εγγύτητας προς την Σοβιετική Ένωση, η Τουρκία μετρούσε για τις ΗΠΑ περισσότερο παρά η Ελλάδα και στην ανάγκη, η Κύπρος θα «διαμοιραζόταν» υπό τον προϋπόθεση αποφυγής Ελληνοτουρκικού πολέμου που θα έπληττε τα αμερικανικά συμφέροντα απέναντι στο Σοβιετικό μπλοκ. Σ΄εκείνες τις συμπληγάδες, ο…

Περισσότερα

Η πολιτική του κατευνασμού για αντιμετώπιση του τουρκικού επεκτατισμού έχει δοκιμαστεί κι έχει αποτύχει. Καταρχάς, η χρόνια και παθητική στάση της ηγεσίας σε Αθήνα και Λευκωσία, δημιουργεί την εντύπωση στην ΕΕ ότι είμαστε δεκτικοί σε πιέσεις, ενώ το τουρκικό θηρίο παρερμηνεύει την στάση απαιτώντας κι άλλα. Επιπλέον και κυριότερο: Στις διεθνείς σχέσεις, η καθοριστική παράμετρος είναι το συμφέρον και η ισχύς. Η πολιτική του κατευνασμού που εφαρμόζεται χρόνια με πρωτοστάτη την Αθήνα -κι αναπόφευκτο ακόλουθο την Λευκωσία-, είχε διάφορα ονόματα π.χ. “διατήρηση καλού κλίματος”, “θετική ατζέντα”, “δώρα”, «Διακήρυξη Φιλίας Αθηνών»,…

Περισσότερα