Κατηγορία: Μαυρίδης

Εκ του αποτελέσματος, η στάση της Αθήνας έναντι του τουρκικού επεκτατισμού υπήρξε ομολογουμένως για δεκαετίες αποτυχημένη. Εξηγήσεις υπάρχουν, αλλά η ουσία είναι μία. Πριν από δεκαετίες η Τουρκία ξεκίνησε σκόρπιες δηλώσεις με παράνομες διεκδικήσεις. Οι δηλώσεις εκείνες εξελίχτηκαν σε παραβιάσεις που έγιναν μαζικές σε αέρα και θάλασσα. Κι από το 2019, έχουμε μια θεσμική τουρκική εισβολή στο Αιγαίο και στην Ανατ. Μεσόγειο με το παράνομο «Τουρκολιβυκό Μνημόνιο» και την νεο-οθωμανική «Γαλάζια Φαντασίωση». Η άρνηση αυτής της ωμής πραγματικότητας αποτελεί τραγικό λάθος, ενώ η αναγνώρισή της αποτελεί τη βάση για διαμόρφωση…

Περισσότερα

Τις προάλλες, το Κοινοβούλιο στη διαιρεμένη Λιβύη, ενέκρινε το παράνομο «Τουρκολιβυκό Μνημόνιο» για οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) Τουρκίας-Λιβύης, το οποίο εκκρεμούσε από το 2019, όταν προέκυψε για πρώτη φορά. Τότε, το 2019, με πρωτοστάτη την Αθήνα, υπήρξαν έντονες αντιδράσεις από διάφορες χώρες της περιοχής, την ΕΕ, ΗΠΑ κι άλλες, καταδικάζοντας το «μνημόνιο» ως παράνομο και άκυρο. Έκτοτε όμως, η Αθήνα έκανε μια κωλοτούμπα, υιοθετώντας την πολιτική του κατευνασμού. Η πολιτική του κατευνασμού έμεινε στην Ιστορία ως η ντροπιαστική παραχώρηση εδαφικών ή άλλων διεκδικήσεων (κυριαρχικών δικαιωμάτων) προς ένα επεκτατικό καθεστώς,…

Περισσότερα

Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ για τον προϋπολογισμό (ο οποίος χρηματοδοτείται από εισφορές των κρατών-μελών) για την επταετία 2028-34, έφερε στο προσκήνιο τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Συνοπτικά, για έγκριση του προϋπολογισμού απαιτείται η συνεργασία των κορυφαίων οργάνων της ΕΕ, που έχουν δυσανάλογο μερίδιο ισχύος. Πρώτα η Ευρ. Επιτροπή υποβάλλει συνολική πρόταση με τις δαπάνες ανά τομέα, προς το Συμβούλιο (υπουργοί κρατών-μελών) και στο Ευρωκοινοβούλιο. Στο Συμβούλιο, τα κράτη μέλη έχουν δικαίωμα βέτο, δηλαδή καθένα μπορεί να μπλοκάρει τη διαδικασία. Τελευταίο είναι η έγκριση από το Ευρωκοινοβούλιο, το οποίο δεν…

Περισσότερα