Η Αθήνα εδώ και καιρό επιχειρεί να τηρήσει μιά πολύ ευαίσθητη ισορροπία ανάμεσα στην ανάγκη να παραμείνει αλώβητη η στρατηγική συμμαχία με την Ιερουσαλήμ και παράλληλα να μην τραυματίσει τις πολύ καλές σχέσεις με τις αραβικές χώρες. Η Αθήνα ιδίως κατά την τρέχουσα συγκυρία διαφυλάττει το καλό διμερές κλίμα με το Ισραήλ, που οδήγησε στη σύσφιξη των σχέσεων και στην εγκαθίδρυση μιάς πολυδιάστατης συνεργασίας σε τομείς όπως το εμπόριο, η ενέργεια και η οικονομία. Στον τομέα της στρατιωτικής συνεργασίας, η Αθήνα προχώρησε σε σοβαρά ανοίγματα προς την ισραηλινή πολεμική βιομηχανία,…
ΠερισσότεραΚατηγορία: Σουμπλης
Η Ελλάδα που αξίζει και η Ελλάδα που πληγώνει
Υπάρχουν στιγμές που η Ελλάδα λαμποκοπά, όχι από τεχνητά φώτα αλλά από τους ανθρώπους της. Από τους επιστήμονες που διακρίνονται στα εργαστήρια, τους φοιτητές που επιμένουν σε γεμάτα ανασφάλεια αμφιθέατρα, στους νέους που αθλούνται αντί να βολεύονται, τους καλλιτέχνες που δημιουργούν αθόρυβα και ταξιδεύουν τη γλώσσα και τον πολιτισμό μας, τους εργαζόμενους που σιωπηλά παλεύουν καθημερινά χωρίς χειροκροτήματα, στους δασκάλους της. Είναι η Ελλάδα της αξιοσύνης, της γενναιότητας, της βαθιάς και ανεπιτήδευτης αξιοπρέπειας. Είναι η Ελλάδα που μας αξίζει. Κι όμως, υπάρχει και η Ελλάδα που μοιάζει να έχει παγιδευτεί…
ΠερισσότεραΤο πάθος της εξουσίας και η αθέατη σύγκληση
Στην πολιτική σκηνή, εκείνο που λείπει περισσότερο δεν είναι τα κόμματα, είναι τα νέα πρόσωπα, οι φρέσκιες φωνές και ιδέες. Στην ερημιά της ανανέωσης παλιοί γνώριμοι με νέα προσωπεία έτοιμοι με πόθο να αρπάξουν την εξουσία. Δεν αποσύρονται, ελλοχεύουν. Και την ίδια στιγμή ένα λεπτό νοητό νήμα συνδέει πρόσωπα και δυνάμεις που θεωρητικά βρίσκονται σε ιδεολογικά αντίθετα άκρα. Ένας τριγωνικός δεσμός με υπόγειες διαδρομές και ανομολόγητες σχέσεις: Καραμανλής, Σαμαράς, Τσίπρας. Μπορεί να μη συναντιόνται δημόσια αλλά έχουν τις ίδιες ανάγκες και επιδιώξεις: ρόλος, ρεβάνς. Κανείς δεν το ομολογεί, λίγοι το…
Περισσότερα