Εκλογές και Πολιτική Σταθερότητα

Η πολιτική και δημοσιονομική σταθερότητα αναδεικνύεται σε καθοριστικό παράγοντα για τη διατήρηση της αναπτυξιακής πορείας της ελληνικής οικονομίας εν όψει των εκλογών του 2027. Διεθνείς οίκοι προειδοποιούν ότι ενδεχόμενη πολιτική αστάθεια θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά τις επενδύσεις, τη δημοσιονομική πορεία, τις αξιολογήσεις και την εμπιστοσύνη των αγορών. Η συνέχιση των μεταρρυθμίσεων και η κυβερνητική σταθερότητα θεωρούνται κρίσιμες για τη μείωση του χρέους και τη διατήρηση της οικονομικής ανάπτυξης. Η Τ.τ.Ε. και ο Σ.Ε.Β. υπογραμμίζουν ότι η σταθερή διακυβέρνηση αποτελεί βασική προϋπόθεση για την ανάπτυξη. Καμία οικονομία δεν χτίζει την…

Περισσότερα

Κατάργηση των Πανελλαδικών Με Ένα Νόμο και Ένα Άρθρο

Ο Τσίπρας δεν πρόλαβε να επανεμφανιστεί και άρχισε τα ίδια, υποσχέθηκε την κατάργηση των Πανελλαδικών εξετάσεων και αύξηση των μισθών των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Το σύστημα μας είπε ότι έχει δημιουργήσει τρομερό άγχος, πίεση στην πιο όμορφη ηλικία, την εφηβική και έχει μετατρέψει το Λύκειο σε εξεταστικό προθάλαμο των Α.Ε.Ι. Η κατάργηση των Πανελλαδικών έτσι όπως την προτείνει, δεν παραπέμπει στην κατάργηση των μνημονίων με έναν νόμο και ένα άρθρο; Η κατάργηση είναι μία τυπική αντίδραση της Αριστεράς σε ένα πραγματικό πρόβλημα, αντί να λύσει το πρόβλημα,…

Περισσότερα

Η Χώρα Κοιτάζει τις Κάλπες και η Τουρκία τον Χάρτη

Βρισκόμαστε σ’ ένα πολιτικό σκηνικό παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου και το κρίσιμο ερώτημα είναι: Μπορεί η χώρα να αντέξει μια παρατεταμένη περίοδο αβεβαιότητας σε μια εποχή διεθνών αναταράξεων, γεωπολιτικών αβεβαιοτήτων και οικονομικών προκλήσεων; Ένα ερώτημα, αίτημα για πολιτική σταθερότητα που αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα. Το αίτημα της πολιτικής σταθερότητας δεν είναι πολιτικό σύνθημα εκφοβισμού, δεν είναι επικοινωνία, είναι μια πραγματικότητα για τη χώρα που γνωρίζει στο πετσί της πόσο ακριβά πληρώνονται οι περίοδοι παρατεταμένης αστάθειας. Οικονομία και εθνική ισχύς είναι συγκοινωνούντα δοχεία, τα εθνικά θέματα δεν κρίνονται μόνο από τα όπλα, κρίνονται…

Περισσότερα

Ο Άνθρωπος με το κομπρεσέρ

Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς, το κόμμα που ίδρυσε ο Τσίπρας και παρέμεινε ως αρχηγός μέχρι το 2023. Έκτοτε τον αντικατέστησαν οι Κασσελάκης, Παππάς, Φάμελλος, ουσιαστικά όμως αρχηγός έμεινε ο ίδιος. Μας ήρθε το 2015 καβάλα στην κρίση με ένα τεράστιο κομπρεσέρ με σκοπό, όπως έλεγε, να σπάσει τις ρίζες του συστήματος – ως ριζοσπάστης – που απομυζούσε τον κόπο του εργαζόμενου Έλληνα. Έτσι οικοδόμησε την πολιτική του άνοδο πάνω στην ισχυρή ρητορική ότι η κρίση θα πληρωθεί από τους «έχοντες και κατέχοντες», το «μεγάλο πλούτο», τις τράπεζες, τους ολιγάρχες, τους  εφοπλιστές…

Περισσότερα

Κακομαθημένοι Νοσταλγοί της Εξουσίας

Αν κάποιος ζητούσε να περιγράψουμε με μια μόνο φράση την εποχή που διανύουμε, ίσως η πιο ακριβής να είναι: «Επιστροφή στο 2015».  Ένα σύμπτωμα βαθιάς κρίσης εμπιστοσύνης, ιδίως στους θεσμούς, που διαπερνά ένα μεγάλο ποσοστό των πολιτών και, ταυτόχρονα, μια επικίνδυνη υπενθύμιση του πόσο εύκολα ο πόνος, η οργή και η απογοήτευση μπορούν να μετατραπούν σε όχημα πολιτικής δημαγωγίας. Αποτέλεσμα, μια κοινωνία μοιάζει να ψάχνει μανιωδώς ενόχους, όχι όμως λύσεις. Μια κοινωνία θυμωμένη, όπου ο θυμός φωλιάζοντας σε αρκετά κόμματα απέκτησε πολιτική ταυτότητα. Μέσα σε αυτό το κλίμα των Ροβεσπιέρων,…

Περισσότερα

Τα «ΑΝ» της χρεοκοπίας

Η ελληνική κρίση χρέους δεν ήρθε ξαφνικά, ούτε ήταν ένα ατύχημα. Ήταν μια κρίση που ερχόταν αργά, την ήξεραν και παρ’ όλα αυτά αντιμετωπίστηκε με μικροκομματικούς υπολογισμούς και με μια σχεδόν εγκληματική απόκρυψη της πραγματικότητας. Πολλά τα ερωτήματα, πολλά τα ΑΝ της περιόδου 2007 – 2017.  «ΑΝ» ο Κώστας Καραμανλής είχε πει εγκαίρως και καθαρά την αλήθεια για την κατάσταση της οικονομίας, πως το έλλειμμα είχε εκτροχιαστεί, ίσως η χώρα να είχε μπει νωρίτερα σε διαδικασία προσαρμογής, η κοινωνία θα είχε προετοιμαστεί πριν καταρρεύσουν όλα. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη…

Περισσότερα

Το Rebranding και η «Στροφή των 360ο»

Το 2024 και συγκεκριμένα από τις 29 Φεβρουαρίου έως τις 2 Μαρτίου η «Καθημερινή» οργάνωσε συνέδριο για την 50η επέτειο της Μεταπολίτευσης. Εκεί μεταξύ των άλλων, είχε προσκληθεί και ο Τσίπρας. Έδειχνε σιγουριά και ωριμότητα, η θέση του ένας απολογισμός της περιόδου με αναφορά στην κυβερνητική του θητεία. Η αυτοκριτική του αν και περιορισμένη σε θεματολογία, ήταν προσεκτική. Μίλησε για «ατυχείς χειρισμούς» της υπόθεσης Novartis και της υπόθεσης των τηλεοπτικών αδειών. Ήταν μια προσπάθεια έξω από τον γνωστό Τσίπρα, ένα προσεκτικό rebranding, ένα άνοιγμα στο Κέντρο και στον κεντρώο ψηφοφόρο,…

Περισσότερα

Θεσμική ισορροπία και κρίση

Ο τρόπος διαχείρισης υποθέσεων τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ που βρίσκονται υπό διερεύνηση αποτελούν κάθε φορά κρίσιμο test για τη λειτουργία του κράτους δικαίου. Η ισορροπία μεταξύ διαφάνειας, λογοδοσίας και θεσμικής αυτοσυγκράτησης δεν είναι αυτονόητη, είναι αποτέλεσμα συνειδητών επιλογών και καθιερωμένων αρχών. Συγκεκριμένα, η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ που βρίσκεται σε εξέλιξη, με ευρωπαϊκή διάσταση και θεσμικό βάρος, έχει μία ιδιαιτερότητα καθώς εμπλέκεται και η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Η υπόθεση εκτός από νομικό, έχει δημιουργήσει και μείζον κοινωνικοπολιτικό θέμα, σε μια χώρα με παράδοση στο διχασμό και στην πολιτική αστάθεια. Αυτό σημαίνει πως τέτοια φαινόμενα χρήζουν…

Περισσότερα

Ανάπτυξη ή Αυταπάτη;

Η αποτίμηση της Ελληνικής οικονομίας, εδώ και καιρό βρίσκεται στο επίκεντρο μιας έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης. Η συζήτηση κινείται ανάμεσα σε δύο αφηγήσεις: την κυβερνητική – που αναδεικνύει την πρόοδο, επικαλούμενη τους θετικούς δείκτες και την βελτιωμένη εικόνα από τις διεθνείς αξιολογήσεις των οίκων πιστοληπτικής αξιολόγησης – και την αντιπολιτευτική που επιμένει ότι η οικονομία της χώρας παραμένει ουραγός της Ευρώπης, επικαλούμενη τους δείκτες που αποτυπώνουν το επίπεδο ζωής. Εδώ προφανώς υπάρχει μία αντίφαση, δημιούργημα του γεγονότος ότι τόσο η Κυβέρνηση όσο και η Αντιπολίτευση ξεκινούν από διαφορετικές χρονικές αφετηρίες. Η…

Περισσότερα

Ο Πόλεμος και τα Όρια της Πολιτικής

Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή δεν αποτελεί μόνο μια γεωπολιτική κρίση με διεθνείς προεκτάσεις, λειτουργεί ταυτόχρονα και στο εσωτερικό των κρατών, επηρεάζοντας άμεσα τις ισορροπίες, τις προτεραιότητες και τη συμπεριφορά των εκλογικών σωμάτων. Είναι αλήθεια ότι οι διεθνείς κρίσεις συχνά ενισχύουν την εικόνα των κυβερνήσεων. Η ανάγκη για σταθερότητα, η συσπείρωση γύρω από την εκτελεστική εξουσία και η ενστικτώδης αναζήτηση ασφάλειας από τους πολίτες δημιουργούν ένα πλεονέκτημα. Όταν η περιοχή φλέγεται, όταν οι ισορροπίες μεταβάλλονται καθημερινά και όταν οι συνέπειες, οικονομικές, ενεργειακές και μεταναστευτικές, παραμένουν απρόβλεπτες, η χώρα χρειάζεται συγκέντρωση,…

Περισσότερα