«Ὤδινεν ὄρος καί ἔτεκεν παραμΙθάκη». Επιτέλους κυκλοφόρησε η «Ιθάκη» από τον Gutenberg. Ο «συγγραφέας» παρουσιάζεται ως «καταθέτης ψυχής» στην πιο ταραγμένη περίοδο της Μεταπολίτευσης.
Στην «Ιθάκη», ένα βιβλίο «κλειδαρότρυπα», ο «συγγραφέας» επιχειρεί να εξωραΐσει την πρωθυπουργική και αρχηγική θητεία του και να λειάνει τις παγιωμένες αντιλήψεις, δεν έχει να κάνει με Ιστορία αλλά με μια μυθοπλαστική ιστορία, με ένα «παραμΙθάκη» μιας εξιλεωτικής αυτοβιογραφίας, άλλωστε η Οδύσσεια είναι ένας μύθος περί επιστροφής.
Στη δικιά μας «Ιθάκη», στην «Ιθάκη» του Αλέξη, ο πρωταγωνιστής εμφανίζεται ως ένα εξόχως δραματικό πρόσωπο, ένας Οδυσσέας αντιμέτωπος με τους ευρωπαϊκούς Κύκλωπες, Λαιστρυγόνους, τη Σκύλα και τη Χάρυβδη: Σόιμπλε, Ντράγκι, Μέρκελ και Λαγκάρντ.
Καθώς ο αφηγητής εξιστορεί τους ολέθρους και τους άθλους του φροντίζει να τονίσει τη μυθική πτυχή του πολιτικού του έργου, μια έκβαση που ποτέ δεν συνέβη στα αλήθεια.
Ο αφηγητής καταλήγει στο συμπέρασμα πως «όλα τα στοιχεία συνηγορούν ότι ο απολογισμός ήταν θετικός». Πράγματι θαύμα, ο εθνικός διασυρμός να μετουσιώνεται σε ατομική δόξα. Να μην ξεχνάμε ότι στην Ελλάδα δεν γεννήθηκε μόνο η Δημοκρατία, γεννήθηκε και η μυθολογία. Πάντως η χώρα έμεινε στην Ευρώπη, σε ευχαριστούμε Αλέξη που υπερασπίστηκες σθεναρά την αξιοπρέπειά μας, που έδειξες πυγμή και τσαμπουκά.
Το ότι εμείς οι άλλοι ήμασταν οι χρήσιμοι ηλίθιοι που δείξαμε με «αξιοπρέπεια» κάνοντας ουρές στα Α.Τ.Μ., λίγο το κακό.
Υπαρξιακή μας λέει ο Αλέξης ότι ήταν η σχέση του με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. «Τον ένοιωθα σαν κομμάτι του εαυτού μου, σαν παιδί μου». Όμως για να γλιτώσει από το ναυάγιο του 2019, ξεχνάει «το παιδί του», εγκαταλείπει το πλοίο δίχως καπετάνιο και με πλήρωμα στα πρόθυρα του αλληλοσπαραγμού. Όλα τα προγραμματισμένα, εκείνος ένας αριστερός οραματιστής αλλά ταυτόχρονα ρεαλιστής, προσγειωμένος στην πραγματικότητα του δημοκρατικού Σοσιαλισμού ενώ εκείνοι επιπόλαιοι, ανερμάτιστοι.
Η επιμονή του να υπογραμμίζει την ανεπάρκεια προσώπων του κομματικού και κυβερνητικού περιβάλλοντος, μαρτυρεί την αγωνία του να πάρει αποστάσεις από το παρελθόν του.
Ο Αλέξης μάς προσφέρει ένα αφήγημα του σημαντικότερου επιτεύγματός του, να καταστρέψει τη λεγόμενη «ριζοσπαστική Αριστερά». Την απογύμνωσε όχι μόνον από το ηθικό της πλεονέκτημα αλλά και οποιοδήποτε ίχνος σοβαρότητας της είχε απομείνει.
Μετά την «Ιθάκη» η περιλάλητη «πληθυντική Αριστερά» είναι οι εξής τρεις: Τσίπρας, Τσίπρας, Τσίπρας.
Υ.Γ.: Οι παραγγελίες για την «Ιθάκη» θυμίζουν Χάρι Πότερ, λογικό δεν είναι; Τα παραμύθια πουλάνε.
Μιχάλης Βασ. Σούμπλης
