Ο τρόπος διαχείρισης υποθέσεων τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ που βρίσκονται υπό διερεύνηση αποτελούν κάθε φορά κρίσιμο test για τη λειτουργία του κράτους δικαίου. Η ισορροπία μεταξύ διαφάνειας, λογοδοσίας και θεσμικής αυτοσυγκράτησης δεν είναι αυτονόητη, είναι αποτέλεσμα συνειδητών επιλογών και καθιερωμένων αρχών.
Συγκεκριμένα, η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ που βρίσκεται σε εξέλιξη, με ευρωπαϊκή διάσταση και θεσμικό βάρος, έχει μία ιδιαιτερότητα καθώς εμπλέκεται και η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.
Η υπόθεση εκτός από νομικό, έχει δημιουργήσει και μείζον κοινωνικοπολιτικό θέμα, σε μια χώρα με παράδοση στο διχασμό και στην πολιτική αστάθεια. Αυτό σημαίνει πως τέτοια φαινόμενα χρήζουν πολύ προσεκτικής διαχείρισης για να μην οδηγήσουν σε εκτεταμένη κοινωνική διάλυση.
Υπό αυτήν την έννοια, η Ευρωπαία Εισαγγελέας κυρία Κοβέση, θα ήταν φρόνιμο να αποφεύγει τις πολιτικές κρίσεις και να περιοριστεί στις νομικές.
Δεν συνίσταται οι εισαγγελείς να κάνουν προγραμματικές δηλώσεις ή να μιλάνε δημόσια για δικαστικές έρευνες που οι ίδιοι έχουν περατώσει και πλέον βρίσκονται στη δικαιοσύνη. Η κυρία Κοβέση με έναν πολύ ιδιαίτερο αυθορμητισμό, μιλούσε για τα πάντα. Δεν είναι πολιτικός, να προχωρεί σε ευθεία πολιτική τοποθέτηση λέγοντας: «Ποίος έχει συμφέρον οι εισαγγελείς που εργάζονται στην υπόθεση Τεμπών και στην υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ να μην ανανεωθεί η θητεία τους;» Η δουλειά της δεν είναι να βγάζει ενόχους από καθέδρας. Την ενοχή όσων διώκει την αποφασίζουν τα δικαστήρια. Και είναι ανεπίτρεπτο να μιλάει δημόσια για υποθέσεις, η δικαστική εξέλιξη των οποίων αναμένεται.
Η Ευρωπαία Εισαγγελέας, όφειλε να γνωρίζει ότι η υπόθεση που διαχειρίζεται, ειδικά σε μια περίοδο που έχει αποκτήσει προεκλογικό βηματισμό, γίνεται ακόμη πιο εκμεταλλεύσιμη από τα κόμματα της Αντιπολίτευσης που μιλάνε ευθέως για θεσμική εκτροπή και συγκάλυψη.
Βλέπετε, η συγκρουσιακή φύση της πολιτικής δεν βοηθά στην ψύχραιμη αποτίμηση της κατάστασης, καθώς η στάση των κομμάτων υποτάσσεται στις σκοπιμότητες της συγκυρίας και τότε ο αφοριστικός λόγος γίνεται κυρίαρχος, με αποτέλεσμα να χάνεται το μέτρο και η ουσία.
Αν το πολιτικό σύστημα θέλει όντως να θωρακίσει την αξιοπιστία του και να κάνει βήματα μπροστά, πρέπει η σχετική συζήτηση να υπερβεί την επικαιρότητα. Ειδικά όταν αφορά αλλαγές που συντελούνται σε βάθος χρόνου. Οφείλει να αντιμετωπίσει τις παθογένειες συζητώντας με ειλικρίνεια και αναζητώντας αλλαγές που θα αποκαταστήσουν την αξιοπιστία του. Προτάσεις υπάρχουν, όπως η ψηφιοποίηση του κράτους που περιορίζει το «γρηγορόσημο» και τις παρεμβάσεις όπως και η μεταφορά αρμοδιοτήτων του αμαρτωλού ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ.
Κάποιοι από εκείνους που σήμερα επαινούν την Ευρωπαία Εισαγγελέα για το σθένος της, πριν από λίγα χρόνια δεν έβλεπαν με την ίδια διάθεση την προσπάθεια άλλων ευρωπαϊκών θεσμών να βάλουν τάξη στη δημοσιονομική αναρχία του κράτους. Τότε μιλούσαν για πραξικοπηματική παρέμβαση στα εσωτερικά μας και για κατάλυση της δημοκρατίας.
Μιχάλης Βασ. Σούμπλης
