Ο Γιώργος Γεννηματάς υπήρξε ένας πολιτικός που συνδύασε όραμα, ήθος και αποτελεσματικότητα. Η ζωή του, γεμάτη αγώνες και προσφορά, αποτελεί υπόδειγμα δημόσιας δράσης. Το έργο του συνεχίζει να επηρεάζει την ελληνική κοινωνία, ενώ το όνομά του παραμένει συνώνυμο της κοινωνικής δικαιοσύνης και της προοδευτικής μεταρρύθμισης.
Η ζωή, η πορεία και η παρακαταθήκη ενός σπάνιου πολιτικού
Ο Γιώργος Γεννηματάς υπήρξε μία από τις πιο εμβληματικές μορφές της μεταπολιτευτικής πολιτικής ζωής στην Ελλάδα. Πολιτικός με βαθιά κοινωνική ευαισθησία, οργανωτικός νους και αφοσίωση στο δημόσιο συμφέρον, συνέδεσε το όνομά του με μία από τις σημαντικότερες κοινωνικές μεταρρυθμίσεις της σύγχρονης Ελλάδας: τη δημιουργία του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ). Η ζωή του, αν και σύντομη, υπήρξε γεμάτη δράση, προσφορά και πολιτικό όραμα.
Πρώτα χρόνια και οικογενειακές ρίζες
Ο Γιώργος Γεννηματάς γεννήθηκε στην Αθήνα στις 30 Ιουνίου 1939. Προερχόταν από οικογένεια με έντονη κοινωνική και πολιτική παρουσία. Ο πατέρας του, Θεόδωρος Γεννηματάς, ήταν δικηγόρος και οικονομολόγος, με σημαντική διεθνή δράση, καθώς διετέλεσε γενικός διευθυντής της UNRRA στην Ελλάδα και σύμβουλος της Αμερικανικής Οικονομικής Αποστολής. Από τη μητέρα του, Φωτεινή, καταγόταν από τη Σύμη και ήταν δισέγγονος του μεγάλου ευεργέτη Γεωργίου Νικήτα Πετρίδη.
Μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον όπου η κοινωνική προσφορά και η δημόσια ευθύνη αποτελούσαν καθημερινές αξίες. Ως μαθητής, αγαπούσε τα μαθηματικά, ενώ συχνά διάβαζε τα βιβλία του πατέρα του, αναζητώντας γνώσεις πέρα από τα σχολικά εγχειρίδια.
Σπουδές και πρώιμη δράση
Φοίτησε στο Α’ Γυμνάσιο Πλάκας και στη συνέχεια στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, όπου σπούδασε πολιτικός μηχανικός. Εκεί ανέπτυξε έντονη φοιτητική και συνδικαλιστική δράση, συμμετέχοντας σε διαδηλώσεις για το Κυπριακό και οργανώνοντας κινητοποιήσεις.
Υπηρέτησε στο Πολεμικό Ναυτικό ως σημαιοφόρος, όμως κατά τη θητεία του διαγνώστηκε με τη νόσο του Addison, μια σοβαρή πάθηση που θα τον συνόδευε σε όλη του τη ζωή.
Μετά τις σπουδές του ίδρυσε την εταιρεία μελετών «Αρχιτεχνική ΕΠΕ» και εργάστηκε επί 17 χρόνια στην Αγροτική Τράπεζα, συμβάλλοντας σε σημαντικά τεχνικά έργα και βιομηχανικές εγκαταστάσεις.
Η είσοδος στην πολιτική και η άνοδος στο ΠΑΣΟΚ
Μετά την πτώση της δικτατορίας, ο Γεννηματάς υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ. Από το 1975 συμμετείχε στην Κεντρική Επιτροπή και αργότερα στο Εκτελεστικό Γραφείο του κόμματος. Ξεχώρισε γρήγορα για τις οργανωτικές του ικανότητες και την επιρροή του στη Νεολαία ΠΑΣΟΚ.
Αποτελούσε μέλος της λεγόμενης «Τρόικας» του ΠΑΣΟΚ (Τσοχατζόπουλος – Γεννηματάς – Λαλιώτης), που λειτουργούσε ως βασικός πυλώνας του κομματικού μηχανισμού.
Το 1981 εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής και ανέλαβε το Υπουργείο Εσωτερικών. Από εκεί ξεκίνησε μια εντυπωσιακή πολιτική πορεία, με διαδοχικές υπουργικές θέσεις: Εσωτερικών, Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Υγείας, Εργασίας και Εθνικής Οικονομίας.
Το Εθνικό Σύστημα Υγείας – Το μεγάλο του έργο
Το 1983, ως Υπουργός Υγείας, ο Γεννηματάς εισηγήθηκε και υλοποίησε τον νόμο για το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Το ΕΣΥ αποτέλεσε μια βαθιά κοινωνική μεταρρύθμιση, με στόχο την ισότιμη πρόσβαση όλων των πολιτών σε υπηρεσίες υγείας, ανεξαρτήτως εισοδήματος ή τόπου κατοικίας.
Η μεταρρύθμιση αυτή άλλαξε ριζικά το τοπίο της δημόσιας υγείας στην Ελλάδα. Ο ίδιος είχε δηλώσει ότι δούλεψε τόσο σκληρά στο Υπουργείο Υγείας που «έχασε δέκα κιλά», δείχνοντας το προσωπικό βάρος που έφερε για την επιτυχία του εγχειρήματος.
Το ΕΣΥ παραμένει μέχρι σήμερα ένας από τους σημαντικότερους θεσμούς κοινωνικής συνοχής στη χώρα, και η συμβολή του Γεννηματά αναγνωρίζεται διαχρονικά.
Προσωπική ζωή και ανθρώπινη διάσταση
Ο Γεννηματάς ήταν παντρεμένος με την Αικατερίνη (Κάκια) Βέργου, με την οποία απέκτησαν δύο κόρες, τη Φώφη και τη Μαίρη. Η σύζυγός του έφυγε από τη ζωή το 1993, επηρεάζοντας βαθιά τον ίδιο.
Παρά τη μάχη του με τον καρκίνο, παρέμεινε ενεργός, παρών και χαμογελαστός μέχρι το τέλος, όπως μαρτυρούν άνθρωποι που τον γνώρισαν.
Ο θάνατος και η παρακαταθήκη
Ο Γιώργος Γεννηματάς πέθανε στις 25 Απριλίου 1994, σε ηλικία μόλις 54 ετών. Η απώλειά του προκάλεσε συγκίνηση σε όλο το πολιτικό φάσμα. Πολλοί θεωρούν ότι, αν ζούσε, θα είχε διαδραματίσει ακόμη σημαντικότερο ρόλο στην πολιτική ζωή της χώρας.
Η παρακαταθήκη του παραμένει ζωντανή:
Το ΕΣΥ,
η ενίσχυση της τοπικής αυτοδιοίκησης,
η ψήφος στα 18,
η πολιτική του συνέπεια και η ανθρώπινη ευγένεια.
