Τον τελευταίο καιρό ακούμε όλο και πιο συχνά ότι η κατανάλωση εντόμων είναι το «μέλλον» της διατροφής, στο όνομα του περιβάλλοντος και της βιωσιμότητας. Παρουσιάζεται σχεδόν ως αναγκαιότητα. Όμως, αν το δούμε ψύχραιμα, πρόκειται για μια λύση σε πρόβλημα που, τουλάχιστον στην Ευρώπη, δεν υπάρχει.
Η διατροφή δεν είναι απλώς ζήτημα θερμίδων και πρωτεϊνών ούτε τεχνικό ζήτημα εργαστηρίου. Είναι πολιτισμός, κοινωνική πράξη, καθημερινή εμπειρία. Οι κοινωνίες που σέβονται τον εαυτό τους δεν εγκαταλείπουν δοκιμασμένα και υγιή διατροφικά πρότυπα για χάρη πειραματισμών που εξυπηρετούν περισσότερο την αγορά παρά τον άνθρωπο. Στον μεσογειακό χώρο έχουμε ήδη μια εξαιρετική διατροφή αποδεδειγμένα υγιεινή και ισορροπημένη. Δεν μας λείπει η τροφή, ούτε η ποιότητα. Τα όσπρια, τα λαχανικά, τα φρούτα, το ψάρι, το λάδι και τα γαλακτοκομικά καλύπτουν πλήρως τις ανάγκες μας, ενώ μας προσφέρουν μακροζωία και καλή υγεία.
Δεν υπάρχει συνεπώς καμία πραγματική ανάγκη που να επιβάλλει την κατανάλωση εντόμων. Το πρόβλημα δεν είναι τι τρώμε, αλλά πώς παράγεται και πώς σπαταλιέται η τροφή. Αντί να αντιμετωπιστούν αυτά τα ζητήματα, προτείνεται η εύκολη λύση, να αλλάξει ο καταναλωτής τις συνήθειές του. Έτσι, αντί να διορθώσουμε τα συστήματα παραγωγής και διανομής της τροφής, καλούμαστε να προσαρμοστούμε σε κάτι που δεν χρειαζόμαστε.
Όλα αυτά με τη επίκληση της οικολογίας που χρησιμοποιείται συχνά πιεστικά. Όποιος εκφράζει επιφυλάξεις θεωρείται λίγο-πολύ «οπισθοδρομικός». Όμως η προστασία του περιβάλλοντος δεν γίνεται με επικοινωνιακά τεχνάσματα, αλλά με σοβαρές πολιτικές αποφάσεις, σωστό σχεδιασμό παραγωγής και υπεύθυνη διαχείριση πόρων. Η κατανάλωση εντόμων μπορεί να είναι μια επιλογή, όχι υποχρέωση.
Υπάρχουν επίσης βάσιμες ανησυχίες για αλλεργικές αντιδράσεις, άγνωστες μακροχρόνιες συνέπειες, χαμηλή κοινωνική αποδοχή και ηθικές αντιρρήσεις. Αυτά δεν λύνονται με το να βαφτίζεται «καινοτομία» η κατανάλωση εντόμων. Κανείς δεν υποχρεώνεται να τα φάει, και αυτό είναι θετικό. Όμως άλλο η ελευθερία επιλογής και άλλο η προσπάθεια που γίνεται να παρουσιαστεί κάτι ως αναπόφευκτο ενώ είναι περιττό.
Η πρόοδος δεν μετριέται με το πόσο εύκολα αποδεχόμαστε κάθε νέα μόδα. Είναι να βελτιώνουμε όσα ήδη λειτουργούν, να προστατεύουμε την υγεία μας και να στηρίζουμε τις κοινωνικές και πολιτισμικές αξίες που αξίζουν. Όλα τα υπόλοιπα είναι μόδα και πειραματισμός χωρίς ουσιαστικό λόγο.
