Δεν ξέρω τι με έχει πιάσει τελευταία, δεν τολμώ να το ομολογήσω, λες διαστροφή του μυαλού; Ακατανόητο το πάθος μέσα μου που ελκύει την επιστροφή σ’ εκείνες τις φοβερές ημέρες του 2015, αυτή η αφύπνιση του ηρωϊκού «ή εμείς ή αυτοί», να γίνω ένα, με την κάτω και πάνω πλατεία, δίπλα στον Κατρούγκαλο, τον Τσακαλώτο, τον Γιάνη Βαρουφάκη, δίπλα στο τραπεζάκι να μοιράζω και εγώ διαβατήρια ελπίδας, τότε που τα φώτα του κόσμου ήταν στραμμένα πάνω στον Πρόεδρό μας. Να βάλω και εγώ πλάτη να φύγουν οι γερμανοτσολιάδες, οι νενέκοι και οι ευρωλιγούρηδες. Να θαυμάσω από κοντά τη Δρακογενεία που έφερε στην εξουσία την «πρώτη φορά αριστερά». Να νοιώσω το ηθικό πλεονέκτημα υποσχόμενος «λαγούς με πετραχήλια».
Για μας τους ριζοσπάστες όχι μόνο ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, αλλά και η κανονικότητα δεν είναι ποτέ ευκαιρία για την Αριστερά.
Οι αγώνες κερδίζονται μέσα από περιόδους κρίσης, κοινωνικής έντασης και ανατροπών, τότε δημιουργείται το πρόσφορο έδαφος.
Η κανονικότητα, η σταθερότητα σε αποκοιμίζουν, σε αδρανοποιούν, χάνεις την επαναστατικότητα με αποτέλεσμα να ασυδοτεί το κεφάλαιο.
Θα ήθελα πολύ να ήμουν κοντά στον Τσίπρα και στον Γιάνη Βαρουφάκη, τότε που επώδυνα και ανιδιοτελώς έριχναν λάδι στη φωτιά, τότε που έπαιζαν τη χώρα στα ζάρια, στην περήφανη διαπραγμάτευση, τότε που δέσμευσαν τα χρυσαφικά της χώρας για 99 χρόνια, τότε που κατάφεραν να ξεγελάσουν τους κουτόφραγκους κλέβοντάς τους χωρίς να το καταλάβουν το τρίτο μνημόνιο.
Θα ήθελα και εγώ να χορέψω στις πλατείες για το περήφανο δημοψήφισμα. Αξέχαστα, υπερήφανα, ηρωϊκά χρόνια διηγώντας τα να κλαις. Εκεί που ο τεράστιος Αρχηγός σήμερα ξανακάνει αγώνα για να ξαναγυρίσουμε.
Να ξαναγυρίσουμε με όχημα το κόμμα ΕΛΑΣ, ένα όχημα από το παρελθόν που είχε αποσυρθεί λόγω ιδεολογικών και στρατηγικών προβλημάτων. Με το όχημα αυτό ο Ελασίτης Αρχηγός φιλοδοξεί να μας πάει στο μέλλον.
Αλέξη μου οφείλεις να γνωρίζεις πως η διαμόρφωση κοινωνικής πλειοψηφίας με πολιτικά χαρακτηριστικά, αποτελεί τον κρίσιμο παράγοντα, προκειμένου να χτίσεις ηγεμονική πρόταση.
Νέο κόμμα, παλιές ιδέες, ρευστές συγκρούσεις ταυτοτήτων εκτοπίζουν την παραδοσιακή πάλη των τάξεων.
Το εκκρεμές – μαρτυρία η τροχιά του – επιχειρεί να αλλάξει την ιστορία της τελευταίας δεκαετίας με λογικά αδιέξοδα, ξορκίζοντας σκοτεινές σελίδες του παρελθόντος με επιχείρημα τον συλλογικό ένοχο (ΣΥ.ΡΙΖ.Α.), έναν αποδιοπομπαίο τράγο.
Μιχάλης Βασ. Σούμπλης
