Ετικέτα: #Σουμπλης

Υπήρχε μια εποχή – όχι τόσο μακρινή – που ο δημόσιος λόγος, ακόμη και στις πιο έντονες πολιτικές αντιπαραθέσεις, διατηρούσε ένα στοιχειώδες μέτρο ευπρέπειας. Η Βουλή λειτουργούσε ως χώρος θεσμικής αντιπαράθεσης, όπου η σύγκρουση ιδεών δεν ακύρωνε το σεβασμό προς τον ομιλητή και, κυρίως, προς τον ίδιο το θεσμό. Ο λόγος είχε σαφήνεια, ακρίβεια και επίγνωση ευθύνης. Υπήρχε μια εποχή που οι λέξεις περνούσαν το κατώφλι της Βουλής με σεβασμό. Είχαν μνήμη, κουβαλούσαν ιστορία, πολιτισμό, παιδεία. Σήμερα μπαίνουν απροετοίμαστες, συχνά λαχανιασμένες, θυμωμένες, έτοιμες για σύγκρουση. Δεν επιχειρηματολογούν, επιτίθενται. Δεν φωτίζουν,…

Περισσότερα

Σήμερα ο τρόπος που τοποθετείται κάθε κόμμα στο ευρύτερο πολιτικό περιβάλλον δεν σχετίζεται με κάποια ηθική ή αξιακή προτίμηση, αλλά με την ίδια την πολιτική πραγματικότητα. Κάθε αγώνας για εξουσία είναι σκληρός και γίνεται σκληρότερος όταν προστίθενται ιστορικές διαιρετικές τομές, δημαγωγικός λαϊκισμός και νοσηρός «συναισθηματισμός». Κάτω από αυτές τις συνθήκες ο Μητσοτάκης, ύστερα μάλιστα από σημαντικές δημοσκοπικές απώλειες, επιχειρεί να βελτιώσει τη σχέση του με το κομμάτι εκείνο της κοινωνίας που του έχει γυρίσει την πλάτη και να αποκαταστήσει την αύρα αισιοδοξίας που περιέβαλλε την κυβέρνησή του όταν ανέλαβε την…

Περισσότερα

Το ρεφρέν: δεν μετανιώνω για τίποτα, ήμουν ο καλύτερος και παραμένω η καλύτερη λύση. 

Περισσότερα

Εδώ και δέκα ημέρες το πρώτο θέμα στην επικαιρότητα είναι οι αγροτικές κινητοποιήσεις. Όλοι μας, άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο, μιλάμε για τις κινητοποιήσεις και τα προβλήματα των αγροτών, που οι περισσότεροι τα ξέρουν θεωρητικά και ίσως με ωραιοποιημένες ιστορίες αστών που αποφάσισαν να εγκαταλείψουν τις δουλειές τους και να ζήσουν την αγροτική ζωή. Η ζωή και η δουλειά στην ύπαιθρο δεν έχουν καμία σχέση με ωραιοποιημένες ιστορίες. Τα αγροτικά και τα κτηνοτροφικά είναι δύσκολα θέματα. Μία θεομηνία, μία ξηρασία, ένα χαλάζι, μία αρρώστια μπορούν να τινάξουν σοδειές και κοπάδια…

Περισσότερα

Το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών για άλλη μια φορά έρχεται στη δημόσια συζήτηση με θόρυβο. Επίκεντρο η απεργία πείνας ενός πατέρα που έχασε το παιδί του, του Πάνου Ρούτσι που ζητά την (εκ)ταφή της σορού προκειμένου να διαπιστωθεί εάν υπάρχει ξυλόλιο στη  σορό. Πότε το ζητά; τώρα που έκλεισε η έρευνα του Εφέτη Ανακριτή και όχι κατά τη διάρκεια των 2,5 χρόνων που κράτησε η έρευνα, τώρα που η υπόθεση πήρε επιτέλους το δρόμο της Δικαιοσύνης, της μόνης αρμόδιας να δώσει απαντήσεις τού τί έφταιξε και ποίοι. Όπως άλλωστε ειπώθηκε…

Περισσότερα

Με τον εναρκτήριο λόγο στο συνέδριο τού Ινστιτούτου του, ο Τσίπρας θέλησε να δηλώσει την επιθυμία του να ξαναμπεί στο πολιτικό παιχνίδι. Αντιλαμβάνεται τον εαυτόν του ως προφήτη μιας ασαφούς σωτηρίας από μια επικείμενη καταστροφή. Εμφανίστηκε ως συστημικός, προκειμένου να ξεχάσουμε όσα έγιναν, να διαγράψουμε τη συμμαχία με τον Καμμένο, να ξεχάσουμε όσα υποφέραμε, όσα πάθαμε. Η μνήμη παύει να έχει σχέση με την αλήθεια μόνον εάν πετάξεις στην χωματερή της ζωής τα μύρια όσα άλλα. Ο Τσίπρας μπορεί να έχει βελτιώσει εν γένει την εμφάνισή του, αδυνατεί όμως να…

Περισσότερα

Το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών ήταν μια ευκαιρία, ένα παράθυρο να δούμε ποίοι είμαστε, πού πάμε; Κάποιοι όμως «χαρισματικοί» ηγέτες με απύλωτα στόματα κατάφεραν η «κάσα» του παραθύρου να ενταφιάσει κάθε ελπίδα και να θολώσει τον ορίζοντα σαν γέρικο μάτι με καταρράκτη. Μαγικές διαπιστώσεις και «χαρισματικοί» ηγέτες έκαναν καριέρα χάρη στη συνωμοσία του ανορθολογισμού που τροφοδότησε το κίνημα θλίψης, προκαλώντας ένα χαρμάνι δηλητηριώδες που ντοπάρει τον απελπισμένο, που καταντά άθυρμα του κάθε επιτήδειου, του κάθε παραμυθατζή, του κάθε θεομπαίχτη. Αυτό που τους νοιάζει είναι να σπείρουν την καχυποψία στους θεσμούς…

Περισσότερα

Η συνεχώς αυξανόμενη κινητικότητα και παρεμβατικότητα στα πολιτικά πράγματα του Τσίπρα είναι «σήμα» επανάκαμψης στην ενεργό πολιτική ζωή. Προφανώς περιμένει τις εξελίξεις και ανιχνεύει το πολιτικό πεδίο και την κατάλληλη ώρα προκειμένου να εισβάλλει και πάλι στην πολιτική σκηνή. Προφανώς περιμένει να μεγαλώσει ακόμη περισσότερο η φθορά, να αδυνατίσει ακόμη περισσότερο η μνήμη και να εμφανιστεί ως Μεσσίας. Πάντα του άρεσε αυτός ο ρόλος. Επιστρέφοντας, οφείλει να απαντήσει αν θα ξανανοίξει την πόρτα που έκλεισε το 2023, δηλαδή εάν θα βουτήξει και πάλι στα «λασπόνερα» της καθημαγμένης ριζοσπαστικής Αριστεράς ή…

Περισσότερα